چکیده

آسیب‌پذیری CVE-2026-26123 در برنامه Microsoft Authenticator ناشی از ضعف در مدیریت لینک عمیق (Deep Link) و طرح آدرس سفارشی (Custom URL Scheme) است. این ضعف امنیتی در شرایط خاص می‌تواند به یک برنامه مخرب روی دستگاه اجازه دهد اطلاعات حساس احراز هویت، از جمله کد ورود یک‌بارمصرف یا لینک احراز هویت را دریافت کند و محرمانگی حساب‌های کاربران را تحت تأثیر قرار دهد.

توضیحات

آسیب‌پذیری CVE-2026-26123 در برنامه Microsoft Authenticator ناشی از مجوزدهی نادرست در مدیریت‌کننده طرح آدرس سفارشی (Improper Authorization in Handler for Custom URL Scheme) مطابق با CWE-939 است. این ضعف زمانی رخ می‌دهد که یک برنامه هنگام استفاده از طرح‌های آدرس سفارشی، کنترل‌های لازم برای اطمینان از اینکه لینک‌ها و درخواست‌ها فقط توسط برنامه مجاز پردازش می‌شوند را اعمال نکند. در چنین شرایطی، سیستم‌عامل ممکن است یک برنامه غیرمجاز را به‌عنوان مدیریت‌کننده (Handler) یک لینک انتخاب کند و داده‌هایی که باید تنها در اختیار برنامه اصلی قرار گیرند، در اختیار برنامه دیگری قرار بگیرند.

این آسیب‌پذیری به نحوه مدیریت لینک‌های عمیق (Deep Link) با طرح اختصاصی ms-msa:// مربوط می‌شود. لینک‌های عمیق امکان هدایت مستقیم کاربر به قابلیت‌های مشخص یک برنامه را فراهم می‌کنند. در Microsoft Authenticator، لینک‌های دارای طرح ms-msa:// برای انتقال اطلاعات موردنیاز در فرآیند راه‌اندازی حساب و تکمیل مراحل احراز هویت چندعاملی (MFA) مورد استفاده قرار می‌گیرند. در حالت صحیح، این لینک‌ها باید تنها توسط Microsoft Authenticator مدیریت شوند؛ اما در نسخه‌های آسیب‌پذیر، برنامه به‌درستی مالکیت این طرح آدرس سفارشی را ثبت نمی‌کند. در نتیجه، یک برنامه دیگر روی دستگاه می‌تواند همان طرح آدرس را ثبت کرده و هنگام فراخوانی لینک، به‌عنوان مقصد انتخاب شود.

طبق تحلیل منتشرشده، زمانی که Microsoft Authenticator لینک‌های عمیق مربوط به ورود را به‌درستی مدیریت نمی‌کند، یک برنامه مخرب نصب‌شده روی دستگاه می‌تواند در مسیر انتقال اطلاعات احراز هویت قرار گیرد. سناریوی حمله زمانی رخ می‌دهد که کاربر در حال راه‌اندازی Microsoft Authenticator یا تکمیل فرآیند ورود باشد. در این فرآیند، سرویس مایکروسافت یک کد QR حاوی لینک عمیق اختصاصی ایجاد می‌کند. اگر کاربر این کد را اسکن کند یا روی لینک ورود ضربه بزند و سیستم‌عامل آن را به برنامه مخرب اختصاص دهد، اطلاعات احراز هویت به جای Microsoft Authenticator به برنامه مهاجم ارسال خواهد شد.

اطلاعاتی که ممکن است در این شرایط افشا شوند شامل کد ورود یک‌بارمصرف و لینک احراز هویت  هستند. این اطلاعات بخشی از فرآیند ورود کاربران محسوب می‌شوند و افشای آن‌ها می‌تواند محرمانگی حساب‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. بر اساس تحلیل منتشرشده، در برخی سناریوها مهاجم می‌تواند از این اطلاعات برای در اختیار گرفتن حساب کاربری (Account Takeover) استفاده کند؛ زیرا داده‌های احراز هویت افشاشده ممکن است امکان ادامه فرآیند ورود را فراهم کنند. با این حال، مایکروسافت در ارزیابی رسمی خود، اثرگذاری این آسیب‌پذیری را افشای اطلاعات (Information Disclosure) اعلام کرده است و Account Takeover به‌عنوان پیامد احتمالی سوءاستفاده از اطلاعات افشاشده مطرح می‌شود.

بر اساس بردار CVSS 3.1، این آسیب‌پذیری دارای بردار حمله لوکال است؛ زیرا مهاجم باید ابتدا یک برنامه مخرب را روی دستگاه قربانی نصب کند. مهاجم برای سوءاستفاده از این آسیب‌پذیری، نیازی به داشتن سطح دسترسی قبلی روی دستگاه ندارد، اما حمله وابسته به تعامل کاربر است. در این سناریو، کاربر باید هنگام اسکن کد QR، باز کردن لینک ورود یا انتخاب برنامه پیشنهادی سیستم‌عامل، به‌صورت ناخواسته برنامه مخرب را به‌عنوان مدیریت‌کننده لینک تعیین کند.

بر اساس ارزیابی مایکروسافت، این آسیب‌پذیری تأثیر بالایی بر محرمانگی اطلاعات (Confidentiality) دارد، زیرا اطلاعات حساس احراز هویت ممکن است در اختیار یک برنامه غیرمجاز قرار گیرد. در مقابل، این ضعف تأثیری بر یکپارچگی (Integrity) و دسترس‌پذیری (Availability) ندارد، زیرا مهاجم امکان تغییر داده‌ها یا ایجاد اختلال در عملکرد Microsoft Authenticator را ندارد.

مایکروسافت این آسیب‌پذیری را با انتشار پچ امنیتی در نسخه 6.2511.7533 برای Android و نسخه 6.8.40 برای iOS برطرف کرده است. این پچ با اصلاح نحوه مدیریت لینک‌های عمیق و طرح‌های آدرس سفارشی، از انتقال اطلاعات احراز هویت به برنامه‌های غیرمجاز جلوگیری می‌کند.

CVSS

Score Severity Version Vector String
5.5 MEDIUM 3.1 CVSS:3.1/AV:L/AC:L/PR:N/UI:R/S:U/C:H/I:N/A:N/E:U/RL:O/RC:C
شکل 1: تفسیر جدول CVSS

لیست محصولات آسیب پذیر

Versions Product
affected from 6.0.0 before 6.2511.7533 Microsoft Authenticator for Android
affected from 6.0.0 before 6.8.40 Microsoft Authenticator for IOS

لیست محصولات بروز شده

Versions Product
6.2511.7533 Microsoft Authenticator for Android
6.8.40 Microsoft Authenticator for IOS

استفاده محصول در ایران

در این جدول، تعداد صفحات ایندکس‌شده در گوگل با دامنه .ir که Microsoft Authenticator را ذکر کرده اند، ثبت شده است. این داده صرفاً برای برآورد تقریبی حضور محصولات در وب ایران استفاده شده و نمایانگر میزان نصب دقیق و استفاده واقعی نیست.

Approx. Usage in .ir Domain via Google (Total Pages) Search Query (Dork) Product
1,580 site:.ir “Microsoft Authenticator” Microsoft Authenticator

نتیجه گیری

این آسیب‌پذیری نشان می‌دهد که مدیریت نادرست لینک‌های عمیق و طرح‌های آدرس سفارشی در برنامه‌های احراز هویت می‌تواند باعث افشای اطلاعات حساس ورود شود. با توجه به نقش مهم Microsoft Authenticator در فرآیندهای احراز هویت چندعاملی، نصب پچ امنیتی و رعایت توصیه‌های امنیتی در دستگاه‌های کاربران برای کاهش احتمال سوءاستفاده از این ضعف ضروری است. بر همین اساس، اقدامات زیر برای کاهش ریسک پیشنهاد می‌شود:

  • به‌روزرسانی Microsoft Authenticator: کاربران باید Microsoft Authenticator را به نسخه‌های 2511.7533 برای Android و 6.8.40 برای iOS یا نسخه‌های جدیدتر به‌روزرسانی کنند تا پچ امنیتی مربوط به این آسیب‌پذیری اعمال شود. نصب این به‌روزرسانی، تنها راهکار قطعی برای رفع ضعف موجود در مدیریت لینک‌های عمیق و طرح‌های آدرس سفارشی است و باید در اولویت قرار گیرد.
  • نصب برنامه‌ها فقط از منابع معتبر:کاربران باید از نصب برنامه‌ها از منابع ناشناس یا فروشگاه‌های غیررسمی خودداری کنند، زیرا مهاجم برای سوءاستفاده از این آسیب‌پذیری نیازمند نصب یک برنامه مخرب روی دستگاه قربانی است.
  • بررسی دقیق برنامه‌های درخواست‌کننده مدیریت لینک‌ها:کاربران باید هنگام باز کردن لینک‌های ورود یا اسکن کد QR، دقت کنند که لینک‌ها توسط Microsoft Authenticator باز شوند و از انتخاب برنامه‌های ناشناس به‌عنوان مدیریت‌کننده لینک خودداری کنند.
  • استفاده از مدیریت متمرکز دستگاه‌های سازمانی: سازمان‌ها باید با استفاده از راهکارهای مدیریت دستگاه همراه (MDM)، نصب برنامه‌ها، وضعیت به‌روزرسانی و سیاست‌های امنیتی دستگاه‌های مورد استفاده برای احراز هویت را کنترل کنند.
  • اعمال اصل حداقل دسترسی (Least Privilege): سازمان‌ها باید دسترسی کاربران و برنامه‌های نصب‌شده روی دستگاه‌ها را محدود کنند تا در صورت نصب یک برنامه مخرب، دامنه دسترسی مهاجم کاهش یابد.
  • فعال‌سازی قابلیت‌های امنیتی سیستم‌عامل موبایل: کاربران و سازمان‌ها باید قابلیت‌های امنیتی داخلی Android و iOS مانند بررسی برنامه‌های مخرب، محافظت در برابر نصب نرم‌افزارهای ناشناس و هشدارهای امنیتی سیستم‌عامل را فعال نگه دارند.

اجرای این اقدامات به کاهش احتمال سوءاستفاده از آسیب‌پذیری، جلوگیری از افشای اطلاعات احراز هویت، افزایش امنیت فرآیندهای ورود چندعاملی و محدود کردن فرصت مهاجمان برای دسترسی غیرمجاز به حساب‌های کاربران کمک می‌کند.

امکان استفاده در تاکتیک‌های Mitre Attack (در زمان اجرای حمله)

Reconnaissance (TA0043)

پیش از آغاز حمله، مهاجم بررسی می‌کند که قربانی از Microsoft Authenticator برای احراز هویت چندمرحله‌ای استفاده می‌کند و نسخه برنامه آسیب‌پذیر است. همچنین مهاجم برنامه مخربی را آماده می‌کند که بتواند به‌عنوان Handler برای Custom URL Scheme ثبت شده و درخواست‌های احراز هویت را دریافت کند. این مرحله معمولاً همراه با طراحی سناریوی مهندسی اجتماعی برای نصب برنامه مخرب انجام می‌شود.

Initial Access (TA0001)

دسترسی اولیه از طریق متقاعد کردن قربانی به نصب یک برنامه مخرب روی دستگاه Android یا iOS ایجاد می‌شود. پس از نصب، این برنامه خود را به‌عنوان Handler برای برخی Deep Linkها یا Custom URL Schemeها ثبت می‌کند. بهره‌برداری از آسیب‌پذیری مستلزم وجود این برنامه و تعامل کاربر هنگام انجام فرآیند ورود یا انتخاب Handler مناسب است.

Credential Access (TA0006)

در زمان انجام فرآیند احراز هویت، برنامه مخرب می‌تواند به دلیل ضعف موجود در نحوه مدیریت Custom URL Scheme، One-Time Passcode (OTP) یا Authentication Deep Link را دریافت کند. این اطلاعات به مهاجم اجازه می‌دهد فرآیند ورود کاربر را رهگیری کرده یا از اطلاعات احراز هویت برای دسترسی غیرمجاز به حساب‌های کاربری استفاده کند. این مرحله مهم‌ترین هدف بهره‌برداری از آسیب‌پذیری است.

Collection (TA0009)

پس از رهگیری موفق، برنامه مخرب داده‌های حساس احراز هویت شامل کدهای یکبارمصرف، Deep Linkهای ورود یا سایر اطلاعات مرتبط با فرآیند احراز هویت را جمع‌آوری می‌کند. این اطلاعات می‌تواند در حافظه برنامه ذخیره شده یا برای استفاده‌های بعدی آماده شود.

Exfiltration (TA0010)

در صورت طراحی برنامه مخرب برای برقراری ارتباط با سرور مهاجم، اطلاعات جمع‌آوری‌شده می‌تواند از دستگاه قربانی به زیرساخت فرماندهی و کنترل مهاجم ارسال شود. پس از انتقال این داده‌ها، مهاجم قادر خواهد بود از اطلاعات احراز هویت برای ورود غیرمجاز به سرویس‌های هدف استفاده کند. این مرحله وابسته به عملکرد برنامه مخرب است و مستقیماً توسط خود آسیب‌پذیری ایجاد نمی‌شود.

Impact (TA0040)

بهره‌برداری موفق از این آسیب‌پذیری می‌تواند منجر به افشای اطلاعات حساس احراز هویت، دور زدن مکانیزم احراز هویت چندمرحله‌ای در برخی سناریوها و دسترسی غیرمجاز به حساب‌های کاربری شود. در محیط‌های سازمانی، این موضوع ممکن است مهاجم را قادر سازد به سرویس‌های ابری، ایمیل سازمانی یا سایر سامانه‌هایی که توسط Microsoft Authenticator محافظت می‌شوند دسترسی پیدا کند. با این حال، این آسیب‌پذیری به‌تنهایی موجب اجرای کد یا افزایش سطح دسترسی روی دستگاه قربانی نمی‌شود.

منابع

  1. https://www.cve.org/CVERecord?id=CVE-2026-26123
  2. https://www.cvedetails.com/cve/CVE-2026-26123/
  3. https://msrc.microsoft.com/update-guide/vulnerability/CVE-2026-26123
  4. https://vuldb.com/vuln/350045
  5. https://infosecwriteups.com/microsoft-authenticators-unclaimed-deep-link-a-full-account-takeover-story-cve-2026-26123-e0409a920a02?gi=bffc648a11f2
  6. https://nvd.nist.gov/vuln/detail/CVE-2026-26123
  7. https://cwe.mitre.org/data/definitions/939.html

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *